Blessuretijd breekt PEC Zwolle: Volendam rooft punten weg uit MAC3Park stadion
Vijf keer op rij was het MAC3Park stadion een vesting geweest. Zaterdagavond viel het bolwerk alsnog. PEC Zwolle gaf diep in blessuretijd de wedstrijd uit handen tegen FC Volendam: 1-2. Een nederlaag die pijn deed, niet alleen vanwege het late moment, maar vooral omdat PEC Zwolle zichzelf tekortdeed in wat één van de minst overtuigende thuisoptredens van het seizoen was.
Het begin gaf nog weinig prijs van wat zou volgen. PEC Zwolle kwam op voorsprong dankzij een flits van rechtsback Tristan Gooijer. Vanaf de rand van het strafschopgebied haalde hij uit; Volendam-doelman Kayne van Oevelen zag er niet goed uit en moest capituleren: 1-0.

Maar dezelfde Gooijer stond even later ook aan de basis van de Volendamse gelijkmaker. Een foute pass in de opbouw werd genadeloos afgestraft. In de 35e minuut profiteerde Robin van Cruijssen: 1-1. Het bleek een treffend moment voor het duel: elke fout werd afgestraft, creativiteit werd nauwelijks beloond.
Na rust beet PEC Zwolle zich stuk op het compacte verdedigingsblok van FC Volendam. Openingen waren er nauwelijks. Het spel kabbelde voort, het tempo bleef laag en de frustratie groeide. Die irritatie richtte zich regelmatig op scheidsrechter Allard Lindhout en op de Volendam-spelers, die opvallend vaak op het gras lagen. Toch kon PEC Zwolle vooral zichzelf iets verwijten.



Opvallend in de basis stond de pas 16-jarige Jadiel Pereira da Gama, die zijn competitiedebuut maakte vanwege een blessure van Jamiro Monteiro. De jonge middenvelder werkte hard, maar ook hij kon het stroperige spel niet openbreken.

In de slotfase gooide PEC Zwolle alles op de aanval. Wat volgde was geen belegering, maar onrust. Na een gemiste kans van Koen Kostons viel het elftal uit elkaar. Er ontstond plotseling zeeën van ruimte op het middenveld en in de defensie. FC Volendam hoefde maar één keer scherp te zijn. Met een numeriek overwicht voor doelman Tom de Graaff velde Brandley Kuwas het vonnis: 1-2.
Trainer Henry van der Vegt sprak na afloop van naïviteit. ‘We begonnen nog wel aardig, maar we hadden het vandaag gewoon niet. De ploeg wilde er wel alles aan doen om voor de winst te gaan, dat moet ik ze nageven. Alleen was het op het laatst ook veel te naïef, want dan moet je dat punt gewoon vasthouden.’
Zo eindigde een sterke Zwolse thuisreeks niet met strijd of glans, maar met een late les in volwassenheid. Eén punt was binnen handbereik — en werd alsnog uit handen gegeven.
